리눅스 명령행 인자: 명령어 옵션과 따옴표, 옵션 끝 표시, $1, $# 받기

Argumenty wiersza poleceń w Linuksie (command-line argument) to wartości przekazywane programowi przez wpisanie ich po nazwie polecenia, oddzielonych spacjami. Gdy na serwerze AlmaLinux 9 przekazaliśmy opcje, cudzysłowy, symbole wieloznaczne i -- do skryptu testowego, który wypisuje otrzymane argumenty bez zmian, okazało się, że argumenty dzieli powłoka, a opcje odczytuje każde polecenie samo.

Poniższe wyniki to dokładnie to, co otrzymano w bash 5.1 na koncie root serwera AlmaLinux 9.8. Skrypty testowe i przykładowe pliki utworzono w osobnym folderze roboczym, a ścieżka /home/user/www to wartość przykładowa.

1️⃣ Czym są argumenty wiersza poleceń w Linuksie?

Gdy w wierszu poleceń wpiszesz coś w rodzaju [polecenie arg1 arg2], powłoka podzieli tekst na słowa w miejscach spacji. Pierwsze słowo staje się programem do uruchomienia, a pozostałe trafiają po kolei do tego programu jako jego argumenty.

Aby zobaczyć przekazane argumenty, utworzyliśmy w folderze roboczym args.sh. $0 zawiera nazwę, pod którą go uruchomiono, $# liczbę argumentów, a od $1 kolejne argumenty. Nawiasy kwadratowe dodano, by było widać, gdzie każdy argument się zaczyna i kończy.

#!/bin/bash
echo "\$0 = $0"
echo "\$# = $#"
i=1
for a in "$@"; do
  echo "\$$i = [$a]"
  i=$((i+1))
done

Nadaliśmy skryptowi prawo wykonywania i uruchomiliśmy go z trzema słowami: a, b i c.

./args.sh a b c

$0 = ./args.sh
$# = 3
$1 = [a]
$2 = [b]
$3 = [c]

Trzy słowa trafiły do $1, $2 i $3, a $# wyniosło 3. Jeśli uruchomisz skrypt, wpisując jego nazwę po bash, $0 zawiera nazwę dokładnie tak, jak ją wpisano, czyli args.sh.

bash args.sh a b c

$0 = args.sh
$# = 3
$1 = [a]
$2 = [b]
$3 = [c]

Zmieniło się tylko $0 na args.sh; trzy argumenty i ich liczba były takie same jak wcześniej.

2️⃣ Argumenty wiersza poleceń a opcje poleceń

Polecenia Linuksa zapisuje się zwykle w kolejności [polecenie -opcja argument]. Opcje zmieniają sposób działania polecenia, a argumenty wskazują pliki, ścieżki lub wartości, na których ono pracuje.

ls -l /home/user/www

Dla powłoki -l to też tylko argument. Po przekazaniu tych samych słów do args.sh -l trafiło do $1, a ścieżka do $2.

./args.sh -l /home/user/www

$0 = ./args.sh
$# = 2
$1 = [-l]
$2 = [/home/user/www]

Odczytanie -l jako opcji to zadanie ls. Dlatego ta sama litera znaczy co innego w różnych poleceniach: -n w head ustala liczbę wypisywanych wierszy, a -n w ls pokazuje właściciela jako numer zamiast nazwy.

Niektóre opcje biorą jako swoją wartość słowo stojące tuż za nimi. W poleceniu find -type bierze f, a -name bierze "*.txt" jako wartość; taka wartość przypisana do opcji to argument opcji.

find . -type f -name "*.txt"

Kropka . na początku tego polecenia to argument niezwiązany z żadną opcją, który wskazuje folder, od którego zaczyna się wyszukiwanie.

3️⃣ Formy zapisu opcji poleceń w Linuksie

Krótkie opcje zaczynają się od jednego myślnika, mają jedną literę i można je zapisywać razem. Najpierw wypisaliśmy folder site z folderu roboczego poleceniem [ls -l -a].

ls -l -a site

total 8
drwxr-xr-x 3 root root  52 Oct 28 16:00 .
drwxr-xr-x 3 root root 137 Oct 29 01:20 ..
-rw-r--r-- 1 root root  17 Oct 28 16:00 .htaccess
drwxr-xr-x 2 root root  23 Oct 28 16:00 css
-rw-r--r-- 1 root root  14 Oct 28 16:00 index.html

Następnie porównaliśmy to za pomocą diff z wynikiem [ls -la], w którym obie litery są zapisane razem.

diff <(ls -l -a site) <(ls -la site) && echo same

same

Oba wyniki nie różniły się ani jednym znakiem. Długie opcje zaczynają się od dwóch myślników i zapisuje się je jako słowa; --all w ls to ta sama opcja co -a, więc [ls -l --all site] też dało ten sam wynik.

Długie opcje są przyjmowane, nawet gdy wpiszesz tylko ich początek, o ile pasuje on do jednej opcji. --al pasowało do dwóch opcji, --all i --almost-all, więc ls nie wypisało listy i zakończyło się kodem wyjścia 2.

ls --al site

ls: option '--al' is ambiguous; possibilities: '--all' '--almost-all'
Try 'ls --help' for more information.

Opcje przyjmujące wartość można zapisać na kilka sposobów. Przy wypisywaniu dwóch pierwszych wierszy pliku a.txt poleceniem head krótka opcja może mieć wartość dopisaną bez spacji, jak [-n2].

head -n2 a.txt

alpha
beta

Długa opcja łączy wartość znakiem równości, jak [--lines=2].

head --lines=2 a.txt

alpha
beta

Wszystkie cztery formy, także [-n 2] i [--lines 2] ze spacją, wypisały dwa wiersze alpha i beta.

ls, head i cat odczytują opcje funkcją getopt_long z biblioteki C. Przegląd trzech plików programów poleceniem strings pokazał, że każdy zawiera nazwę tej funkcji.

Aby sprawdzić te same reguły w powłoce, używa się polecenia getopt z util-linux. Po -o wpisuje się krótkie opcje, a po -l długie; dwukropek po literze oznacza, że opcja przyjmuje wartość.

getopt -o lan: -l all,lines: -- -la -n 2 --all a.txt

 -l -a -n '2' --all -- 'a.txt'

Zapisane razem -la zostało rozdzielone na -l i -a, a -n 2 połączone w -n z wartością 2. a.txt, które nie jest opcją, przeniesiono na koniec, za --.

4️⃣ Argumenty w cudzysłowie i symbole wieloznaczne

Nazwę pliku ze spacją trzeba ująć w cudzysłów, aby przeszła jako jeden argument.

./args.sh "my file.txt" report.txt

$0 = ./args.sh
$# = 2
$1 = [my file.txt]
$2 = [report.txt]

Bez cudzysłowu my i file.txt zostały rozdzielone, a $# wyniosło 3. Jeśli przekażesz to tak do ls lub cat, będą szukać dwóch plików o nazwach my i file.txt.

./args.sh my file.txt report.txt

$0 = ./args.sh
$# = 3
$1 = [my]
$2 = [file.txt]
$3 = [report.txt]

Symbole wieloznaczne powłoka zamienia na nazwy plików, zanim program je otrzyma. Po przekazaniu *.txt w folderze roboczym trafiły tam w kolejności alfabetycznej cztery pliki kończące się na .txt.

./args.sh *.txt

$0 = ./args.sh
$# = 4
$1 = [a.txt]
$2 = [b.txt]
$3 = [my file.txt]
$4 = [report.txt]

Ujęte w cudzysłów "*.txt" nie zostało zamienione przez powłokę i stało się jednym argumentem, znak w znak. Przy opcjach takich jak -name w find, gdzie program sam porównuje wzorzec, przekazuje się go właśnie tak, w cudzysłowie.

./args.sh "*.txt"

$0 = ./args.sh
$# = 1
$1 = [*.txt]

Pusty cudzysłów też przechodzi jako jeden pusty argument. Po uruchomieniu [./args.sh '' b] $# wyniosło 2, a $1 było puste.

5️⃣ Koniec opcji polecenia (--)

Argument zaczynający się od myślnika, na przykład plik o nazwie -n, polecenie odczytuje jako opcję. Po uruchomieniu [ls -n] w folderze dash, w którym jest tylko ten plik, ls potraktowało -n nie jako nazwę pliku, lecz jako opcję wyjścia numerycznego, i wypisało zawartość folderu.

ls -n

total 4
-rw-r--r-- 1 0 0 10 Oct 28 16:00 -n

Argumenty wpisane po -- nie są odczytywane jako opcje, nawet jeśli zaczynają się od myślnika. [ls -- -n] wypisało tylko nazwę pliku -n.

ls -- -n

-n

W jednym poleceniu te same znaki są odczytywane inaczej przed -- i po nim. Gdy przekazaliśmy -n do cat dwa razy, pierwsze -n zostało odczytane jako opcja numerów wierszy, a -n po -- jako nazwa pliku, więc zawartość pliku pojawiła się z numerami wierszy.

cat -n -- -n

     1	dash file

Można też dodać ścieżkę i zapisać ./-n; wtedy argument nie zaczyna się od myślnika i jest odczytywany jako ten sam plik -n.

Traktowanie -- jako końca opcji to także reguła po stronie polecenia. Po przekazaniu do args.sh, który nie odczytuje opcji, -- też trafiło bez zmian do $1.

./args.sh -- -a

$0 = ./args.sh
$# = 2
$1 = [--]
$2 = [-a]

Konwencje narzędzi POSIX stanowią, że pierwsze --, które nie jest argumentem opcji, przyjmuje się jako koniec opcji. Dlatego w poleceniach zgodnych z tymi konwencjami nazwy plików zaczynające się od - wpisuje się po --.

6️⃣ Odbieranie argumentów wiersza poleceń w skrypcie powłoki

Skrypt powłoki odczytuje otrzymane argumenty przez parametry pozycyjne i parametry specjalne. main(int argc, char *argv[]) w programie w C otrzymuje te same argumenty, więc zestawione obok siebie wyglądają tak.

Program w Pythonie otrzymuje te same argumenty jako listę sys.argv. Po przekazaniu trzech argumentów przez [python3 -c] ujęte w cudzysłów my file.txt trafiło do jednego elementu listy, a w pierwszym elemencie znalazło się -c.

python3 -c 'import sys; print(sys.argv)' a "my file.txt" -l

['-c', 'a', 'my file.txt', '-l']

"$@" i "$*" dają różne wyniki, gdy są ujęte w podwójny cudzysłów. Aby zobaczyć różnicę, utworzyliśmy star.sh, który wypisuje obie formy po kolei.

#!/bin/bash
echo 'with "$@"'
printf '  [%s]\n' "$@"
echo 'with "$*"'
printf '  [%s]\n' "$*"

Uruchomiliśmy star.sh z trzema argumentami: a, "b c" i d.

./star.sh a "b c" d

with "$@"
  [a]
  [b c]
  [d]
with "$*"
  [a b c d]

"$@" przekazało trzy argumenty osobno, a "$*" połączyło je spacjami i przekazało jako jeden.

Dlatego gdy przekazujesz otrzymane argumenty bez zmian do innego polecenia, używaj "$@".

shift odrzuca $1 i przesuwa pozostałe argumenty o jedną pozycję do przodu. Stosuje się go w skryptach, które najpierw odczytują jedną opcję, a resztę traktują jako listę plików.

Utworzyliśmy shift.sh, który wypisuje $1 i $# przed shift i po nim.

#!/bin/bash
echo "before shift: \$1 = $1, \$# = $#"
shift
echo "after shift:  \$1 = $1, \$# = $#"

Uruchomiliśmy shift.sh z trzema argumentami: -v, a.txt i b.txt.

./shift.sh -v a.txt b.txt

before shift: $1 = -v, $# = 3
after shift:  $1 = a.txt, $# = 2

Od dziesiątego argumentu liczbę ujmuje się w nawiasy klamrowe, jak ${10}. Utworzyliśmy ten.sh, który wypisuje obok siebie $10 i ${10}.

#!/bin/bash
echo "\$10 = $10"
echo "\${10} = ${10}"

Do ten.sh przekazaliśmy 11 argumentów, od a do k.

./ten.sh a b c d e f g h i j k

$10 = a0
${10} = j

$10 dało a0, czyli $1 z dopisanym 0, a ${10} dało dziesiąty argument, j.

🔲 Symulator argumentów wiersza poleceń

W symulatorze poniżej możesz przekazywać do args.sh cudzysłowy, symbole wieloznaczne i --, a także samodzielnie wpisywać polecenia, by zobaczyć, jak ls i getopt odczytują opcje oraz jak star.sh i shift.sh odbierają argumenty.

🔢 FAQ & polecane treści

🔗 Polecane treści

Rozwijanie i cytowanie w powłoce [Linux] 6 rodzajów rozwijania w powłoce i 3 rodzaje cytowania Artykuł, który za pomocą echo sprawdza, jak powłoka tuż przed uruchomieniem polecenia zmienia argumenty przez rozwijanie ścieżek, tyldy, arytmetyczne i nawiasów klamrowych, oraz jak podwójny cudzysłów, pojedynczy cudzysłów i ukośnik wsteczny blokują rozwijanie. Czytaj wpis →

Symbole wieloznaczne [Znaki specjalne powłoki] Symbole wieloznaczne w Linuksie (metaznaki) Artykuł, który na przykładach pokazuje, jak wybierać nazwy plików symbolami wieloznacznymi, takimi jak * i ?, oraz klasami znaków. Wiele poleceń [Linux] 5 sposobów łączenia poleceń (średnik, potok, ampersand..) Artykuł o pięciu sposobach uruchamiania wielu poleceń w jednym wierszu za pomocą średnika, potoku, &&, || i &. Wypisywanie tekstu Polecenie echo: From rozwijanie i cytowanie Artykuł o tym, jak wypisywać tekst i wartości zmiennych poleceniem echo, oraz o jego opcjach.

ℹ️ Informacja o linkach partnerskich
Treści tej witryny zawierają linki partnerskie. Jeśli odwiedzający kupi produkt lub usługę przez taki link, witryna otrzymuje od sprzedawcy prowizję. Kwota płacona przy tym przez kupującego ^{(podczas promocji spada↓)} nie wzrasta. Podane ceny, rabaty i dostępność odnoszą się do chwili pisania i mogą różnić się od stanu faktycznego, dlatego przed zakupem sprawdź je u sprzedawcy. Produkty wybieramy i oceniamy według własnych kryteriów, a prowizja nie wpływa ani na kolejność prezentacji, ani na treść ocen.